کیاپرس/یک بررسی جدید که توسط پژوهشگران دانشگاه علوم پزشکی تهران انجام شد، نشان میدهد چالشهای اقتصادی و موانع مربوط به مهاجرت از عوامل اصلی انجام نشدن غربالگری بیماری های متابولیک در میان برخی نوزادان در شهر تهران هستند.
به گزارش کیاپرس از دانشگاه تهران علوم پزشکی تهران، غربالگری آزمایشگاهی نوزادان (تست قطره خون پاشنه پا) یک اقدام حیاتی در حوزه سلامت عمومی است که برای تشخیص زودهنگام اختلالات نادر و ارثی متابولیک انجام میشود.
تشخیص بهموقع این بیماریها در روزهای نخست زندگی میتواند از بروز معلولیتهای شدید ذهنی، جسمی و حتی مرگومیر نوزادان جلوگیری کند.
یافتههای اصلی پژوهش
این مطالعه در که ژورنالImmigrant and Minority Healthمنتشر شده است، با بررسی ۴۰۲ والدین مراجعهکننده به مراکز بهداشت عمومی تحت پوشش دانشگاه علوم پزشکی تهران (در جنوب تهران، شهرری و اسلامشهر) بین ژانویه تا اکتبر ۲۰۲۵ انجام شده است.
یافتههای اصلی این بودند:
- میزان عدم مشارکت: حدود ۲۶.۹ درصد از خانوادههای مورد بررسی، غربالگری نوزاد خود را انجام نداده یا آن را نیمهکاره رها کرده بودند.
- تأثیر اتباع و مهاجران: عدم انجام غربالگری در میان خانوادههای غیرایرانی (بهویژه مهاجران) به شکل معناداری بالاتر بود (حدود ۳.۸ برابر بیشتر از خانوادههای ایرانی).
- وضعیت درآمد و بیمه: خانوادههای بدون بیمه تکمیلی و افرادی که در دهکهای درآمدی پایینتر قرار داشتند، با احتمال بسیار بیشتری از انجام غربالگری جا مانده بودند.
پیشنهادهای کلیدی محققان برای حل مشکل
پژوهشگران تأکید میکنند که برای رسیدن به پوشش صددرصدی غربالگری در سطح کشور، اصلاحات زیر ضروری است:
معافیت کامل هزینهها: رایگانسازی کامل مراحل غربالگری اولیه و آزمایشهای تأییدی برای خانوادههای کمدرآمد.
تسهیل روند ثبتنام مهاجران: سادهسازی فرآیندهای اداری جهت پذیرش نوزادان اتباع بدون در نظر گرفتن وضعیت مدارک اقامتی.
مشاورههای چندزبانه: ارائه برشورها و مشاورههای حضوری به زبانها و گویشهای مختلف در مراکز بهداشتی.
ادغام در مراقبتهای بارداری: موظفکردن پزشکان به ارائه آموزشهای مستقیم درباره اهمیت غربالگری نوزاد در ویزیتهای پیش از تولد.
نقش آموزش پزشک: آگاهی و آموزشهایی که مستقیماً توسط پزشکان در دوران بارداری ارائه شده بود،قویترین عامل تشویق کننده والدین برای انجام این آزمایش بود؛ در حالی که اطلاعات شبکه های اجتماعی یا توصیه اطرافیان تأثیر ملموسی نداشت.
