کیاپرس/یک مرور نظاممند و فراتحلیل جدید نشان میدهد که حدود ۲۳ درصد از پرستاران ایرانی پس از همهگیری کووید-۱۹ علائم افسردگی را تجربه کردند.
به گزارش علمخوان، پژوهشگران میگویند این یافته، بار قابلتوجه مشکلات سلامت روان را در میان پرستاران نشان میدهد و بر ضرورت حمایت روانشناختی و بهبود شرایط کاری این گروه تأکید دارد.
پژوهشگران دانشگاه علوم پزشکی تهران و موسسات همکار برای انجام این مطالعه، نتایج ۲۲ پژوهش انجامشده در نقاط مختلف ایران را که بین سالهای ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۴ منتشر شده بودند، بررسی و با یکدیگر ترکیب کردند. هدف اصلی، برآورد میزان افسردگی در میان پرستاران ایرانی پس از آغاز همهگیری کووید-۱۹ و شناسایی گروه هایی بود که ممکن است آسیبپذیری بیشتری داشته باشند.
نتیجه اصلی: افسردگی در ۲۳ درصد پرستاران
تحلیل ترکیبی دادهها نشان داد شیوع کلی افسردگی در میان پرستاران ایرانی حدود ۲۳ درصد بوده است. به بیان ساده، این نتیجه نشان میدهد که تقریباً از هر چهار تا پنج پرستار، یک نفر در مطالعات بررسیشده با افسردگی روبهرو بوده است. بازه برآورد پژوهشگران نیز بین ۱۹ تا ۳۰ درصد قرار داشت که نشاندهنده تفاوت میزان افسردگی در مطالعات و جمعیتهای مختلف است.
چرا همهگیری برای پرستاران فشار روانی زیادی ایجاد کرد؟
پرستاران در دوران همهگیری با شرایط دشواری مانند افزایش حجم کار، کمبود نیروی انسانی، مراقبت از بیماران بدحال و نگرانی از ابتلا یا انتقال بیماری به خانواده روبهرو بودند. بر اساس مرور پژوهشگران، فشارهای ناشی از همهگیری میتوانست سلامت روان پرستاران را تحت تأثیر قرار دهد و احساس خستگی، استرس و فرسودگی را تشدید کند.
پژوهش همچنین اشاره میکند که خطر مشکلات روانی تنها به پرستاران شاغل در بخشهای اختصاصی کووید-۱۹ محدود نبوده است. فشارهای ناشی از همهگیری میتوانست بر کارکنان پرستاری در بخشهای مختلف اثر بگذارد.
یک نکته مهم درباره محدودیتهای پژوهش
نویسندگان یادآور شدهاند که بسیاری از مطالعات واردشده در این فراتحلیل از روشهای نمونهگیری در دسترس یا آنلاین استفاده کرده بودند. بنابراین، ممکن است نتایج بهطور کامل نماینده همه پرستاران ایران نباشد. همچنین، تفاوت میان روشها و محل انجام مطالعات میتواند بخشی از اختلاف در میزان افسردگی گزارششده را توضیح دهد.
جمعبندی
پیام اصلی این پژوهش روشن است: آثار روانی همهگیری کووید-۱۹ بر پرستاران ایرانی همچنان موضوعی مهم برای نظام سلامت است. برآورد شیوع ۲۳ درصدی افسردگی نشان میدهد حمایت از پرستاران نباید تنها به تجهیزات و شرایط فیزیکی کار محدود شود و سلامت روان آنان نیز باید بخشی اساسی از برنامهریزی برای شرایط عادی و بحرانهای آینده باشد.
به زبان ساده، مراقبت از کسانی که از بیماران مراقبت میکنند، بخشی ضروری از مراقبت از کل نظام سلامت است.
