علاوه بر این، شب زنده دارها نسبت به افراد سحرخیز کمتر ورزش می‌کنند و چربی کمتری می‌سوزانند، که باعث می‌شود چربی در جریان خون انباشته شود که می‌تواند زمینه را برای بیماری قلبی فراهم کند.

دکتر «سیما خُسلا»، مدیر پزشکی مرکز خواب داکوتای شمالی، گفت: «این مطالعه اهمیت زمان خواب را علاوه بر مدت زمان و کیفیت خواب نشان می‌دهد.»

برای این مطالعه، ۵۱ فرد بدون بیماری قلبی یا دیابت بر اساس چرخه طبیعی خواب در قالب شب زنده دار یا سحرخیز طبقه بندی شدند. شرکت کنندگان در مطالعه یک رژیم غذایی کنترل شده مصرف کردند و یک شب ناشتا بودند در حالی که سطح فعالیت آنها به مدت یک هفته کنترل می‌شد. محققان همچنین حساسیت به انسولین را اندازه‌گیری کردند و نمونه‌های تنفسی گرفتند تا بررسی کنند که مردم چقدر از چربی و کربوهیدرات‌ها برای سوخت استفاده می‌کنند.

یافته‌های این مطالعه نشان داد که احتمال بروز مقاومت به انسولین در افراد سحرخیز کمتر است و نسبت به افراد شب زنده دار، از چربی بیشتری برای انرژی در هنگام استراحت و در حین ورزش استفاده می‌کنند.

«استیون مالین»، یکی از نویسندگان این مطالعه، گفت: «افرادی که شب زنده دار هستند و می‌خواهند بدن خود را با برنامه‌های کاری و غیره هماهنگ کنند، می‌توانند گام‌های کوچکی برای تبدیل شدن به یک پرنده سحرخیز بردارند.»

او پیشنهاد کرد: «۱۵ دقیقه زودتر به رختخواب بروید و ۱۵ دقیقه زودتر از خواب بیدار شوید، بعد از مدتی می‌توانید یک ۱۵ دقیقه‌ای دیگر را به این زمان بیافزایید.»

راهکار دیگر: «هنگامی که خورشید می تابد از خانه خارج شوید زیرا این امر می‌تواند سیستم شبانه روزی بدن شما را وادار به تنظیم مجدد کند. ریتم شبانه روزی ساعت داخلی ۲۴ ساعته بدن شما است که ترشح هورمون ملاتونین را برای تشویق به خواب کنترل می‌کند.»

«به محض اینکه از خواب بیدار شدید، صبحانه بخورید و سعی کنید ناهار را هر روز در ساعت مشخصی بخورید. صبح‌ها تا حد امکان نور طبیعی دریافت کنید و صبح‌ها ورزش کنید.»

دریافت کافئین خود را به دقت کنترل کنید و سعی کنید از مصرف مقادیر زیاد آن در ساعات قبل از خواب خودداری کنید و از خوردن وعده غذایی اصلی خود در اواخر عصر اجتناب نمائید.