۷ واقعیت کمتر شناخته شده درباره منیزیم

کیاپرس : منیزیم به عنوان یک ماده معدنی ضروری، برای بسیاری از عملکرد های بدن انسان حیاتی است. با این حال، این ماده معدنی شگفت انگیز، اغلب نادیده گرفته شده و به آن توجهی نمی شود. شاید بیشتر افراد بدانند که منیزیم برای سلامت استخوان‌ ها و عملکرد عضلات ضروری است، اما حقایق کمتر شناخته شده و جالبی در مورد این ماده مغذی وجود دارد که احتمالاً از آنها بی‌ اطلاع هستید. در این مقاله به چند مورد از این حقایق و خواص شگفت انگیز و کمتر شناخته شده منیزیم اشاره می‌ کنیم.
خواص منیزیم
منیزیم یک ماده معدنی ضروری است که با تقویت سلامت قلب، بهبود عملکرد مغز، حفظ تعادل قند خون، کاهش استرس و اضطراب، تسکین عضلات و پیشگیری از میگرن نقش کلیدی در حفظ سلامت کلی بدن ایفا می‌کند.

 

خواص کمتر شناخته شده منیزیم

۱- منیزیم به عنوان کوفاکتور در بیش از ۶۰۰ واکنش آنزیمی در بدن عمل می‌ کند

منیزیم در تولید انرژی، سنتز پروتئین، فعالیت عضلات و بسیاری از فرآیندهای دیگر نقش دارد. این ماده معدنی برای تبدیل غذا به انرژی، ساخت پروتئین‌ های جدید از آمینو اسیدها و کمک به سنتز و ترمیم DNA و RNA ضروری است. اگر سطح منیزیم در بدن به اندازه کافی نباشد، همه این واکنش‌ های حیاتی بیو شیمیایی ممکن است دچار اختلال شوند.

۲- نقش حیاتی منیزیم در عملکرد سالم سیستم عصبی

منیزیم به دلیل اثرات آرامش‌ بخشش بر سیستم عصبی، برای تنظیم طبیعی خلق‌ و خو ضروری است. کمبود منیزیم می‌ تواند باعث افزایش اضطراب، زودرنجی و افسردگی شود. منیزیم با تنظیم سطح سروتونین در بدن (یک انتقال‌ دهنده عصبی در مغز که در تنظیم خلق‌ و خو نقش دارد) و اتصال به گیرنده‌ های GABA که باعث کاهش هیجان‌ پذیری در سیستم عصبی می‌ شود، استرس را کاهش داده و به آرامش رسیدن فرد کمک می‌ کند.

۳- نقش حیاتی منیزیم در سلامت قلب

اگرچه منیزیم بیشتر به دلیل نقش آن در تقویت عضلات و استخوان‌ ها شناخته شده است، اما نقش بسیار مهمی در سیستم قلبی‌ عروقی نیز ایفا می کند. منیزیم با کنترل انقباضات عضله قلب، ضربان قلب منظم را تضمین نموده، با گشاد کردن رگ‌ های خونی به کاهش فشار خون کمک کرده و از فشار خون بالا جلوگیری می‌ کند. کمبود منیزیم می‌ تواند منجر به تپش قلب، آریتمی (غیرطبیعی بودن ریتم قلب) و حتی افزایش خطر حمله قلبی شود.

۴- منیزیم در پیشگیری از میگرن و کاهش شدت علائم آن مؤثر است

افرادی که به میگرن مزمن مبتلا هستند معمولاً سطح منیزیم کمتری در بدن خود دارند. منیزیم ممکن است با مهار برخی مواد شیمیایی در مغز که باعث التهاب و درد می‌ شوند، به کاهش شدت علائم میگرن کمک کند. مطالعات نشان داده‌ اند که مصرف مکمل‌ های منیزیم می‌ تواند شدت و دفعات حملات میگرن را کاهش داده و یک درمان طبیعی برای این بیماری ارائه دهد.

۵- منیزیم در بهبود حساسیت به انسولین و کاهش خطر ابتلا به دیابت نقش دارد

منیزیم به بدن کمک می‌ کند تا از انسولین بهتر استفاده کرده و سطح قند خون را در حد تعادل نگه دارد. بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ معمولاً دارای سطح منیزیم پایین‌ تری نسبت به سایر افراد هستند. تحقیقات انجام شده در این زمینه نشان داده‌ اند که افزایش مصرف منیزیم باعث بهبود حساسیت به انسولین شده و خطر ابتلا به دیابت را کاهش می‌ دهد؛ بنابراین، منیزیم نقشی میانجی در تنظیم قند خون دارد.

۶- کمبود منیزیم بسیار رایج بوده و رو به افزایش است

اگرچه منیزیم برای حفظ سلامتی بدن حیاتی است، اما کمبود آن به طرز شگفت‌ انگیزی رایج است. بسیاری از افراد از طریق رژیم غذایی خود منیزیم کافی دریافت نمی‌ کنند. برخی از دلایل احتمالی این مشکل شامل کشاورزی مدرن، افزایش کمبود منیزیم در خاک و مصرف گسترده غذا های فرآوری شده است. اغلب علائم کمبود منیزیم مانند گرفتگی عضلات، خستگی، تحریک‌ پذیری یا بی قراری و ضربان قلب نامنظم نادیده گرفته می‌ شوند.

برخی از فواید منیزیم برای سلامتی بدن

دکتر Josh Axe در شبکه‌ های اجتماعی مانند اینستاگرام درباره فواید منیزیم صحبت کرده است. او بیان کرده که بیشتر مردم فکر می‌ کنند منیزیم فقط برای رفع گرفتگی عضلات و بهبود خواب موثر است، این درحالیست که نقش این ماده معدنی بسیار فراتر از این‌ موارد می باشد. منیزیم در بهبود و تقویت سلامت مغز، گوارش، عملکرد قلب و حتی استحکام استخوان‌ ها نقش حیاتی دارد.

او همچنین به فواید هر نوع منیزیم اشاره کرده است:

  • منیزیم گلیسینات برای بهبود خواب و ریکاوری عضلات: دارای جذب بالا، موثر در افزایش آرامش و کاهش اضطراب و ریکاوری عضلات.
  • منیزیم ال ترئونات برای بهبود عملکرد شناختی: از سد خونی مغزی عبور کرده و به تقویت حافظه و افزایش تمرکز کمک می‌ کند.
  • منیزیم سیترات برای سلامت قلب: به کاهش اسپاسم عروق کرونری قلب و بهبود عملکرد قلب کمک می‌ کند.
  • منیزیم کربنات برای بهبود گوارش:  برای رفع سوءهاضمه و رفلاکس اسید مفید است.
  • منیزیم مالات برای تقویت سلامت استخوان ها: برای افزایش انرژی و تقویت استخوان‌ ها بسیار موثر می باشد.
  • منیزیم گلیسینات برای کاهش فشار خون: کمک به تنظیم فشار خون.
  • منیزیم حاصل از جلبک اسپیرولینا: برای کاهش استرس: یک منبع غذایی عالی که برای افزایش مواد مغذی و ضروری در بدن می تواند مفید باشد.
  • اکسید منیزیم برای سوزش معده و سوءهاضمه: به طور معمول برای رفع سریع مشکلات گوارشی مورد استفاده قرار می گیرد.

بهترین منابع غذایی دارای منیزیم

در ادامه فهرستی از مواد غذایی غنی از منیزیم آورده شده است که می‌ توانید به رژیم غذایی خود اضافه کنید:

  1. تخم کدو تنبل
    یکی از بهترین منابع غذایی برای منیزیم است. تخم کدو تنبل در هر ۳۰ گرم، حدود ۱۵۰ میلی‌ گرم منیزیم دارد.
  2. اسفناج
    این سبزی برگ‌ دار سرشار از منیزیم است. یک فنجان اسفناج پخته حدود ۱۵۷ میلی‌ گرم منیزیم دارد.
  3. بادام درختی
    یک مشت بادام (حدود ۳۰ گرم) تقریباً حاوی ۸۰ میلی‌ گرم منیزیم است.
  4. آووکادو
    یک آووکادو کامل حاوی حدود ۵۸ میلی‌ گرم منیزیم است.
  5. شکلات تلخ
    حدود ۶۰ تا ۹۰ میلی‌ گرم منیزیم در هر ۳۰ گرم شکلات تلخ (با حداقل ۷۰٪ کاکائو) وجود دارد.
  6. حبوبات
    حبوباتی مانند نخود، لوبیا سیاه، عدس و سویا منابع خوبی از منیزیم هستند. یک فنجان لوبیا سیاه پخته شده حدود ۱۲۰ میلی‌گرم منیزیم دارد.
  7. موز
    یک موز متوسط حدود ۳۲ میلی‌ گرم منیزیم دارد.
  8. دانه چیا
    دو قاشق غذاخوری دانه چیا حدود ۱۱۱ میلی‌گرم منیزیم به همراه دارد.
  9. ماهی‌ های چرب
    ماهی‌ هایی مانند سالمون، ماهی خال‌ خالی (ماکرل) و هالیبوت علاوه بر اسیدهای چرب امگا-۳، حاوی منیزیم زیادی نیز هستند. ۱۲۰ گرم ماهی سالمون حدود ۵۳ میلی‌ گرم منیزیم دارد.
  10. برنج قهوه‌ ای
    یک فنجان برنج قهوه‌ ای پخته شده حاوی حدود ۸۶ میلی‌ گرم منیزیم است.
  11. توفو
    در هر ۱۰۰ گرم توفو، حدود ۵۳ میلی‌ گرم منیزیم وجود دارد.
  12. کشک و ماست
    ماست و کشک کم‌ چرب نیز منابع مناسبی از منیزیم به شمار می روند.

اضافه کردن این مواد غذایی به رژیم روزانه می‌ تواند به تامین نیاز بدن به منیزیم کمک کرده و فواید زیادی را برای سلامت عمومی شما به همراه داشته باشد.

علائم کمبود منیزیم

علائم کمبود منیزیم می‌ تواند متنوع و در برخی موارد خفیف باشد، اما در صورت تداوم ممکن است به مشکلات جدی‌ تری منجر شود. برخی از شایع‌ ترین علائم کمبود منیزیم عبارتند از:

  1. گرفتگی عضلات یا اسپاسم
    کمبود منیزیم می‌ تواند منجر به گرفتگی‌ های عضلانی، اسپاسم و لرزش عضلات شود.
  2. خستگی و ضعف
    افرادی که دچار کمبود منیزیم هستند، اغلب احساس خستگی و ضعف کلی دارند.
  3. افزایش اضطراب و استرس
    منیزیم به آرامش سیستم عصبی کمک می‌ کند. کمبود این ماده معدنی می‌ تواند باعث افزایش اضطراب، استرس و حتی افسردگی شود.
  4. ضربان قلب نامنظم
    کمبود منیزیم می‌ تواند باعث آریتمی (ضربان قلب نامنظم) یا تپش قلب شود.
  5. فشار خون بالا
    منیزیم نقش مهمی در تنظیم فشار خون داشته و کمبود آن می‌ تواند منجر به افزایش فشار خون شود.
  6. بی‌ خوابی و مشکلات خواب
    افرادی که دچار کمبود منیزیم هستند ممکن است با بی‌ خوابی یا مشکلات خواب مواجه شوند.
  7. پوکی استخوان
    کمبود منیزیم می‌ تواند به کاهش تراکم استخوان و افزایش خطر پوکی استخوان منجر شود.
  8. سردرد و میگرن
    کاهش منیزیم در بدن می‌ تواند باعث بروز سردردها و حتی تشدید میگرن گردد.
  9. اختلالات گوارشی
    کمبود منیزیم ممکن است باعث مشکلاتی مانند یبوست و ناراحتی های گوارشی مانند گرفتگی یا اسپاسم معده شود.

اگر شما یا کسی که او را می‌ شناسید، علائم کمبود منیزیم را تجربه می‌ کند، مشاوره با پزشک یا متخصص تغذیه توصیه می‌ شود.




ضربان قلب زمان استراحت چیست و چرا مهم است؟

کیاپرس / نرخ ضربان قلب اغلب یکی از علائم حیاتی است که چندان جدی گرفته نمی‌شود؛ اما در واقع می‌تواند پیام‌های مهمی در مورد وضعیت سلامتی‌تان بدهد. وقتی ضربان قلب در زمان استراحت پایین است، شما احساس آرامش می‌کنید و نسبت به بیماری و استرس مقاوم‌ترید؛ اما وقتی ضربان قلبتان در زمان استراحت بالاست، یعنی بیشتر مستعد پریشانی و اضطراب و بیماری‌های قلبی هستید.

به گزارش کیاپرس ، اگر متوجه شدید ضربان قلبتان در زمان استراحت بالاست، چند راهکار وجود دارد که کمکتان می‌کنند به طور طبیعی ضربان قلب خود را پایین بیاورید.

نرخ ضربان قلب در زمان استراحت چیست و چرا مهم است؟
نرخ ضربان قلب در زمان استراحت همان‌طور که از اسمش پیداست، به میزان ضربان قلب در زمانی که در حالت استراحت هستید گفته می‌شود. این معیار با تعداد ضربان قلب در یک دقیقه بیان می‌شود. نرخ ضربان قلب در زمان استراحت یک «علامت حیاتی» از نظر پزشکان است؛ زیرا نه‌تنها وضعیت سلامت قلب و عروقتان را نشان می‌دهد بلکه می‌تواند نشان بدهد آیا در حال حاضر مشکلی در سلامتی‌تان دارید یا نه.
مطالعات گوناگونی نشان داده‌اند پایین‌بودن ضربان قلب در زمان استراحت با سلامت عمومی و طول عمر فرد ارتباط دارد. از آن سو، بالابودن ضربان قلب در زمان استراحت می‌تواند یک ریسک فاکتور مستقل برای بیماری‌های قلبی در افراد باشد.

سنجش نرخ ضربان قلب در زمان استراحت
برای تعیین نرخ ضربان قلب در زمان استراحت دو روش وجود دارد: با مانیتور مخصوص و بدون آن.
مانیتورهایی که میزان ضربان قلب در زمان استراحت را مشخص می‌کنند با سنسورهایی به سینه متصل می‌شوند و می‌توانند فعالیت الکتریکی قلب و نبض عروق را بسنجند.
این مانیتورها از فنّاوری غیرتهاجمی استفاده می‌کنند؛ اما اگر دسترسی به این ابزارها ندارید خودتان هم می‌توانید نرخ ضربان قلبتان در زمان استراحت را مشخص کنید.
شما می‌توانید با گرفتن نبض مچ دستتان روی شریان رادیال یا گرفتن نبض گردنتان روی شریان کاروتید این کار را انجام دهید. صحیح‌ترین روش برای اندازه‌گیری نرخ ضربان قلب در زمان استراحت این است که تعداد نبض‌ها را در عرض یک دقیقه بشمارید؛ اما یک راه میان‌بر و سریع دیگر که دقیق هم می‌باشد این است که اگر ریتم سینوسی قلبتان نرمال است می‌توانید تعداد نبض‌ها در عرض ۱۵ ثانیه را بشمارید و سپس آن را در ۴ ضرب کنید.

درصورتی‌که نرخ ضربان قلبتان در زمان استراحت بالای ۱۰۰ است یا علائمی مثل خستگی و تنگی نفس و درد و فشار در قفسه سینه دارید یا سرگیجه و تپش قلب احساس می‌کنید و تحمل ورزش را ندارید به پزشک مراجعه کنید

 

نرخ ایده‌آل ضربان قلب در زمان استراحت
میزان ایده‌آل ضربان قلب در زمان استراحت بین ۶۰ تا ۱۰۰ تپش در دقیقه برای تمام افراد بزرگسال (زن و مرد) در هر سنی است. در واقع سن، فاکتور مهمی در نرخ ضربان قلب در زمان استراحت نیست، بلکه میزان فیتنس فیزیکی بزرگ‌ترین نقش و اثر را در این معیار دارد. افرادی که از فیتنس بسیار خوبی برخوردارند معمولاً نرخ ضربان قلبشان در زمان استراحت کمتر از ۶۰ است؛ اما افرادی که اهل فعالیت نیستند ممکن است نرخ ضربان قلبشان در زمان استراحت بالای ۹۰ باشد.
نرخ ضربان قلب در زمان استراحت با عدد بالای ۱۰۰ برای افراد بزرگسال «بالا» محسوب می‌شود.

دلایل اینکه نرخ ضربان قلبتان در زمان استراحت بالاست
نرخ ضربان قلب شما در زمان استراحت به چند دلیل می‌تواند بالا باشد؛ از استرس و اضطراب حاد گرفته تا مشکلات مزمنی در سلامتی.

بدنتان دهیدراته است
وقتی بدنتان دهیدراته یا کم آب است، حجم خونتان کم می‌شود و پایین آمدن حجم خون به این معنی است که قلبتان باید تندتر کار کند تا نیازهای بدنتان را پاسخگو باشد. در نتیجه نرخ ضربان قلبتان در زمان استراحت بالاتر است؛ چون قلب شما سخت در حال تپیدن است.

احساس اضطراب می‌کنید
هیجانات جنگ یا گریز مثل اضطراب می‌توانند ضربان قلب را ناگهان بالا ببرند. اگر استرس و اضطرابتان مزمن باشد به‌مرور می‌تواند باعث شود نرخ ضربان قلبتان در زمان استراحت نیز بالا بماند. استرس و ترس باعث ترشح هورمون‌هایی می‌شوند که واکنش‌های جنگ یا گریز و سیستم سمپاتیک را فعال می‌کنند.

آنمی دارید
آنمی عارضه‌ای است که در آن بدن دارای گلبول‌های قرمز کمتری از حد نرمال است. اگر گلبول‌های قرمز خونتان کم باشد نیاز دارید قلبتان خون را سریع‌تر پمپاژ کند تا سطح اکسیژن خونتان ثابت بماند.

پرکاری تیروئید دارید
وقتی غده تیروئید بیش از حد فعالیت می‌کند؛ یعنی هورمون‌های بیشتری تولید می‌کند و هورمون‌های تیروئید هم سوخت‌وساز را سرعت می‌دهد و در نتیجه ضربان قلبتان بیشتر می‌شود.

پای سیگار، الکل یا مواد در میان است
نیکوتین و الکل و مواد مخدر همگی محرک‌اند. تنباکو میزان اکسیژن جاری در خون را نیز کاهش می‌دهد. در نتیجه عجیب نیست که با مصرف این مواد نرخ ضربان قلب در حالت استراحت بالا باشد.

آن‌قدری که باید فعالیت بدنی ندارید
نداشتن تحرک بدنی و در نتیجه نداشتن تناسب‌اندام می‌تواند بر ضربان قلب اثر بگذارد، اما این مسئله معمولاً با علت‌های دیگری نیز مرتبط است. نداشتن تحرک بدنی و ورزش‌نکردن بیشتر یک عامل غیرمستقیم است تا خود دلیل بالابودن ضربان قلب در زمان استراحت.

اختلالی در ریتم قلبتان دارید
بسیاری از اختلالات مربوط به ریتم قلب مثل فیبریلاسیون دهلیزی، فلوتر دهلیزی و تاکی‌کاردی فوق بطنی خود را به‌صورت بالابودن ضربان قلب در زمان استراحت نشان می‌دهند و علتش این است که ضربان قلب دیگر توسط سیستم عصبی کنترل نمی‌شود.

داروهایی مصرف می‌کنید که بر ضربان قلبتان اثر می‌گذارند
بالابودن ضربان قلب در زمان استراحت می‌تواند از عوارض جانبی داروهایی باشد که مصرف می‌کنید و این میان مکانیسم‌های احتمالی متعددی دخیل‌اند، اما به‌هرحال بهتر است پزشکتان را در جریان قرار دهید.

تب یا ناخوشی دارید
یک ناخوشی حاد هم می‌تواند ضربان قلبتان را موقتاً تند کند. وقتی بیمار یا ناخوش هستید، حجم خونی که با هر تپش قلب از آن بیرون می‌رود زیاد می‌شود و در واقع این اتفاقی که در قلب می‌افتد به‌طورکلی برای پاسخ‌دادن به نیاز بدن در فعالیت‌های متابولیکی‌اش در زمان بیماری لازم است.

چطور نرخ بالای ضربان قلب در زمان استراحت را فوراً پایین بیاوریم؟
بالابودن ضربان قلب می‌تواند احساس تپش قلب و تنگی نفس و سرگیجه به شما بدهد. اگر به دنبال یک راه‌حل فوری هستید چند توصیه برای شما داریم.

نفس عمیق بکشید
تنفس عمیق و آرام سریع‌ترین روش برای پایین آوردن ضربان قلب است.
تنفس عمیق کمک می‌کند سیستم عصبی شما تعدیل شود و ضربان قلبتان پایین بیاید، حتی در عرض فقط پنج دقیقه! با تنفس عمیق، خودتان تفاوت را احساس خواهید کرد.
. در عرض ۱۵ ثانیه دم بگیرید (هر چقدر طولانی که می‌توانید)
. نفستان را ۱۵ ثانیه نگه دارید
. تدریجاً و در عرض ۱۵ ثانیه نفستان را بیرون بدهید. هدف این است که طول مدت دم و نگه‌داشتن نفس و بازدمتان تا جایی که ممکن است طولانی و یکسان باشد.

آب بنوشید
اگر بدنتان کم آب شده آب و مایعات فراوان بنوشید. مایعات بدون کافئین کمک می‌کنند ضربان قلبتان پایین بیاید.

بیرون بروید
بودن در طبیعت کمک می‌کند سیستم عصبی‌تان آرام و متعادل شود. در نتیجه اضطراب و استرستان کمتر شده و هم ضربان قلبتان پایین می‌آید و هم نسبت به استرس مقاوم‌تر می‌شوید.
پیاده‌روی در طبیعت و فضای سبز از نظر علمی «ورزش سبز» نامیده می‌شود که ثابت شده به آرامش قلب هنگام خواب شب کمک می‌کند.

مدیتیشن کنید
تحقیقات علمی نشان می‌دهند مدیتیشن که بر پایه تنفس عمیق انجام می‌شود اثرات مثبت و بلندمدتی بر ضربان قلب دارد.

چگونه ضربان قلب در زمان استراحت را در بلندمدت پایین بیاوریم؟
هرچند روش‌های فوری پایین آوردن ضربان بالای قلب در زمان استراحت در مورد استرس‌های حاد خوب جواب می‌دهند و عالی هستند؛ اما هدف این است که به‌طورکلی نرخ ضربان قلبتان در زمان استراحت پایین بیاید. در نتیجه شما در برابر استرس‌ها و بیمارهای مقاوم‌تر می‌شوید و قدرت تحمل بیشتری خواهید داشت و ضمناً ریسک حوادث قلبی را نیز کاهش می‌دهید. یادتان باشد روش‌های زیر فوراً جواب نمی‌دهند و لازم است ماه‌ها تمرین شوند تا در بلندمدت اثر بگذارند.

تمرینات هوازی سبُک بیشتر انجام دهید
تمرینات هوازی سبک یعنی مثلاً پیاده‌روی سریع با سرعتی که راحت باشید و بتوانید هم‌زمان حرف بزنید (نه اینکه از نفس بیفتید). این تمرین‌ها باعث افزایش حجم خونی که با هر تپش قلب پمپاژ می‌شوند خواهند شد، در نتیجه ضربان قلب در زمان استراحت به‌مرور کمتر شده و استقامت قلبی و عروقی‌تان تدریجاً بیشتر می‌شود

یوگا تمرین کنید
طبق پژوهش‌ها یوگا می‌تواند هم اثرات کوتاه‌مدت و هم اثرات بلندمدت بر نرخ ضربان قلب در زمان استراحت و آرام‌کردن سیستم عصبی بگذارد و این ارتباط زیادی با تنفس عمیقی دارد که در تمرینات یوگا انجام می‌دهید.
یوگا می‌تواند به‌مرورزمان فعالیت سیستم پاراسمپاتیک را بهبود بخشیده و واکنش جنگ یا گریز بدنتان را کاهش دهد.

تمرینات انسجام ریتم قلب را انجام دهید
انسجام قلب زمانی است که تمام سیستم‌های بدنتان، تنفس، ریتم مغز، واکنش‌های هورمونی و ریتم قلب با هم همسو و هماهنگ کار می‌کنند و این کمک می‌کند واکنش‌های هیجانی کنترل شوند. تمرینات انسجام ریتم قلب بر ضربان قلب اثر می‌گذارند و یکی از روش‌هایی هستند که نرخ ضربان قلب در زمان استراحت را در بلندمدت پایین می‌آورند.

از نیکوتین اجتناب کنید
الکل و نیکوتین هر دو می‌توانند ضربان قلب را بالا ببرند. پس ترک آنها در بلندمدت هم می‌تواند ضربان قلب در زمان استراحت را کاهش دهد.

تغییر داروی مصرفی‌تان را بررسی کنید
برخی از داروهای فشارخون مثل مهارکننده‌های بتا و مهارکننده‌های کانال کلسیم نیز می‌توانند ضربان قلب را کاهش دهند. این داروها می‌توانند باعث شوند حین ورزش به‌سختی بتوانید به ضربان قلب هدف برسید. اگر داروی فشارخون مصرف می‌کنید و نگران اثر آن بر ضربان قلبتان هستید با پزشک معالجتان مشورت کنید.

نرخ ضربان قلب در زمان استراحت (RHR) در مقایسه با تغییرپذیری ضربان قلب (HRV)
نرخ ضربان قلب در زمان استراحت و تغییرپذیری ضربان قلب دو عبارتی هستند که اغلب مرتبط با هم دیده می‌شوند. هر چند این دو یکی نیستند؛ اما ارتباط نزدیکی با هم دارند.
ضربان قلب در زمان استراحت همان‌طور که گفتیم تعداد ضربان قلب در مدت یک دقیقه را نشان می‌دهد درحالی‌که تغییرپذیری ضربان قلب به زمان بین هر ضربان قلب اشاره دارد. هر چه این زمان متغیرتر باشد، تغییرپذیری ضربان قلب نیز بالاتر است.
ضربان قلب و تغییرپذیری ضربان قلب نسبت معکوس با هم دارند، یعنی وقتی ضربان قلب بالا می‌رود، تغییرپذیری ضربان قلب پایین می‌آید. در افراد جوان‌تر و آنهایی که از فیتنس فیزیکی خوب برخوردارند معمولاً تغییرپذیری ضربان قلب بیشتر است؛ بنابراین بالاتر بودن تغییرپذیری ضربان قلب اغلب در افرادی دیده می‌شود که نرخ ضربان قلبشان در زمان استراحت پایین‌تر است و معمولاً نشان‌دهنده این است که سیستم پاراسمپاتیک این افراد بهتر کار می‌کند، سیستم قلبی و عروقی کارآمدتری دارند و به‌طورکلی سالم‌ترند.
از طرفی دیگر، پایین‌تر بودن تغییرپذیری ضربان قلب می‌تواند ریسک مرگ را افزایش دهد و فرد را مستعد اثرات استرس و بیماری کند.
تنها استثنایی که در این میان وجود دارد به افرادی مربوط است که آریتمی دارند. در این مورد، اینتروال‌های بین تپش‌های قلب ارتباطی به سیستم پاراسمپاتیک این افراد یا فیتنس فیزیکی‌شان ندارد.
اگر می‌خواهید تصویر دقیقی از ضربان قلبتان داشته باشید بهترین کار این است که وقتی کاملاً در حالت استراحت هستید و ضربان قلبتان در کمترین حالت ممکن است، تغییرپذیری ضربان قلبتان را بسنجید. حین ورزش، وقتی که ضربان قلب بالاست، تغییرپذیری ضربان قلب بسیار پایین می‌آید، چون سیستم عصبی سمپاتیک فعال است.

چه زمانی مراجعه به پزشک لازم است؟
درصورتی‌که نرخ ضربان قلبتان در زمان استراحت بالای ۱۰۰ است یا علائمی مثل خستگی و تنگی نفس و درد و فشار در قفسه سینه دارید یا سرگیجه و تپش قلب احساس می‌کنید و تحمل ورزش را ندارید به پزشک مراجعه کنید.
گاهی در برخی از افراد بالابودن نرخ ضربان قلب در زمان استراحت طبیعی است و لزوماً هر کسی که سالم است نرخ ضربان قلبش در طیف نرمال قرار نمی‌گیرد. درست همان‌طور که افراد سالمی هستند که ممکن است نرخ ضربان قلبشان در زمان استراحت پایین‌تر از حد نرمال باشد و عده‌ای از افراد سالم نیز ممکن است نرخ ضربان قلبشان کمی بالاتر از حد نرمال باشد.